Als blaasorkest steek je niet elke dag de oceaan over. Toen we de kans kregen om te spelen op de 86e editie van het Moravian Day Festival, hoefden we geen moment na te denken. De United Moravian Societies organiseren dit festival jaarlijks in Chicago. De eerste editie vond in 1939 plaats in Pilsen Park.

Groepsfoto van Ištvánci op het 86e Moravian Day Festival

Groepsfoto van Ištvánci op het Moravian Day Festival

Sindsdien is het uitgegroeid tot het grootste feest van de Tsjechische, Moravische en Slowaakse cultuur in de Verenigde Staten. Het vindt jaarlijks plaats in het Lithuanian World Center in Lemont en hoort bij de Czech Heritage Week. Met blaasmuziek, klederdracht en huisgemaakte specialiteiten viert het festival onze wortels. Het betekende veel voor ons om erbij te zijn.

Een welkom dat voelde als thuiskomen

We keken vooral uit naar de ontmoeting met onze landgenoten. Velen kenden we al van het internationale folklorefestival in Strážnice in juni 2025. Daar traden ze op in het programma ‘Our People Abroad’, dat in het teken stond van groepen uit de Tsjechische gemeenschap in de Verenigde Staten. Het raakte ons hoe verbonden ze zijn met de Tsjechische en Moravische cultuur, ook als ze zelf in Amerika zijn geboren. Ze lieten ons zien hoe ze de tradities levend houden die hun voorouders meer dan een eeuw geleden meenamen.

Na die ontmoeting wisten we dat ons in Chicago een warm welkom wachtte. En zo was het ook.

United Moravian Societies

Logo van de United Moravian Societies bij de ingang van de club

Vanaf de eerste noot voelden we dat we voor vrienden speelden. Ze zongen mee, klapten en lachten. Het meest raakte ons dat ze nummers van onze cd’s hadden uitgekozen en die in het Tsjechisch hadden leren zingen. Dat vergeten we niet snel.

Tsjechen aan de overkant van de oceaan

De ontmoetingen brachten veel verhalen boven. We spraken mensen die tientallen jaren geleden naar Amerika vertrokken en er zijn gebleven. Samen haalden we herinneringen op aan hun geboorteplaatsen, zoals Ježov, Dubňany, Dolní Bojanovice, Vacenovice, Napajedla en Kunovice. We praatten over wat er sinds hun vertrek is veranderd.

We bezochten ook de Tsjechische T. G. Masaryk-school, een ontmoetingsplek voor de Tsjechische gemeenschap. De school bestaat al meer dan een eeuw. Ze gaat terug tot 1921, toen de vereniging Patronage of the Czech Freethinking School werd opgericht.

Bezoek aan de Tsjechische T. G. Masaryk-school

Bezoek aan de Tsjechische T. G. Masaryk-school in Chicago

Tsjechische immigranten richtten de school op om de taal en cultuur van hun geboorteland door te geven. Tegenwoordig volgen kinderen en volwassenen er taallessen en leren ze over de Tsjechische geschiedenis en cultuur. Ze kunnen er zelfs traditionele gerechten leren koken en bakken.

Met steun van de Tsjechische overheid werkt hier een docent uit Tsjechië. Ook de lesboeken en andere materialen komen daarvandaan. Jong en oud ontmoeten elkaar op school en geven er de Tsjechische taal en Moravische tradities door. In hetzelfde gebouw zit het Museum of Czechoslovak Heritage. Er zijn ook culturele evenementen, lezingen en bijeenkomsten van de gemeenschap. We vonden het inspirerend om te zien hoeveel mensen zich hier inzetten om hun Tsjechische en Moravische erfgoed levend te houden.

Chicago maakte indruk

Chicago maakte meteen indruk. Velen van ons zagen de wolkenkrabbers, de drukke straten en Lake Michigan voor het eerst. We logeerden op het terrein van de Tsjechische katholieke missie van de heiligen Cyrillus en Methodiusin Brookfield. De missie is een religieus en sociaal ontmoetingspunt voor de Tsjechische gemeenschap. Er zijn taallessen, bijeenkomsten voor ouderen, filmvertoningen en traditionele Tsjechische lunches na de zondagsmis.

Kerk van de Tsjechische katholieke missie

Kerk van de Tsjechische katholieke missie Velehrad in Brookfield

Bij de missie horen een kerk, een pastorie en een ruime tuin met een speeltuin. Binnen zijn er leslokalen, verenigingsruimtes, een bibliotheek, een keuken en voorzieningen voor gasten. Plaatselijke gelovigen en vrijwilligers besteedden honderden uren en veel geld aan de restauratie van het complex.

Repetitie bij de Tsjechische katholieke missie

Repetitie bij de Tsjechische katholieke missie in Brookfield

Dankzij hun gastvrijheid voelden we ons thuis, duizenden kilometers van huis. Daar zijn we hen dankbaar voor. De festivalorganisatoren namen ons mee de stad in, lieten ons de bezienswaardigheden zien, nodigden ons uit in een bluesclub en lieten ons plaatselijke specialiteiten proeven. Ook de grote Amerikaanse winkelcentra hebben we bezocht.

Wandeling door het centrum van Chicago

Wandeling door het centrum van Chicago

Skyline van Chicago

Panorama van de wolkenkrabbers van Chicago

Ook buiten het podium hadden we een geweldige tijd. We gingen naar een honkbalwedstrijd, bezochten een museum met klassieke auto’s en zagen het United Center, de thuisbasis van de Chicago Bulls en Chicago Blackhawks. De hal is de grootste arena in de NBA en de op een na grootste in de NHL. Michael Jordan speelde hier en zijn standbeeld staat in het aangrenzende atrium. Voor de arena staat een standbeeld van ijshockeylegende Stan Mikita, die van Slowaakse afkomst was.

Het orkest bij het standbeeld van Michael Jordan

Bij het standbeeld van Michael Jordan

Trein op een verhoogd spoor in Chicago

Trein op een verhoogd spoor in Chicago

We bezochten ook de Willis Tower, vroeger de Sears Tower. Met zijn 442 meter was die bijna een kwart eeuw lang het hoogste gebouw ter wereld. Vanaf het Skydeck, het hoogste uitkijkplatform van de Verenigde Staten, keken we uit over heel Chicago en Lake Michigan. Voor velen van ons was dat een hoogtepunt van de reis.

Uitzicht vanaf de Willis Tower Wolkenkrabbers van Chicago

Uitzicht vanaf de Willis Tower

Ook de korte boottocht op de Chicago River is ons bijgebleven. Vanaf het water zie je de wolkenkrabbers langs de rivier vanuit een heel andere hoek. Zelfs die korte tocht gaf ons de tijd om de architectuur goed te bekijken.

Boottocht tussen de wolkenkrabbers

Boottocht tussen de wolkenkrabbers

We bezochten het huis uit Home Alone, een film die we al van kinds af aan kenden. We reden in een Ford Mustang en een Tesla Cybertruck. In een automuseum zagen we bekende Amerikaanse wagens, waaronder auto’s uit Hollywoodfilms. We kwamen ook langs Buckingham Fountain, bekend uit de openingsbeelden van ‘Married... with Children’.

Buckingham Fountain

Buckingham Fountain

In Millennium Park stopten we bij Cloud Gate, beter bekend als ‘The Bean’. Dit roestvrijstalen kunstwerk weegt honderd ton, is tien meter hoog en twintig meter lang. Het spiegelende oppervlak weerkaatst de skyline en de lucht. Onder de boog kun je schuilen voor de regen of de vervormde spiegelbeelden bekijken.

Cloud Gate, ook wel ‘The Bean’

Cloud Gate, ook wel ‘The Bean’

Bij de Amerikaanse restaurantketen Hooters improviseerden we een verjaardagsfeestje voor onze artistiek leider Marek Rapáč. Er werd veel gelachen. Die avond blijft ons bij.

Verjaardagsfeest bij Hooters

Verjaardagsfeest bij Hooters

Voor liveblues gingen we naar Kingston Mines. De club bestaat sinds 1968 en is de grootste en oudste bluesclub van Chicago die nog steeds in bedrijf is.

Bluesclub Kingston Mines in Chicago

Bluesclub Kingston Mines in Chicago

We wilden ook een typisch Amerikaanse sportwedstrijd meemaken. Daarom gingen we naar een honkbalwedstrijd van de Chicago White Sox.

Ištvánci bij de honkbalwedstrijd

Ištvánci bij de honkbalwedstrijd met de latere winnaar van de wedstrijd

Ons optreden op het Moravian Day Festival

We traden op zaterdag en zondag op. Beide dagen speelden we dansmuziek en wisselden we af met artiesten uit andere genres. Zaterdag bracht Jarek Filgas, voormalig lid van Argema en Jana Vox Band, met zijn energieke optreden een vleug rock op het podium.

Feestelijke zondagsmis

Feestelijke zondagsmis

Jongeren uit Chicago en omgeving Volwassenen uit Chicago en omgeving Kinderen uit Chicago en omgeving Bestuur van de United Moravian Societies Podium Optreden op het festival Ontmoeting met de Tsjechische ambassadeur

Ontmoeting met Jakub Utěšený, consul-generaal in Chicago

Zondag was het hoofdprogramma. We mochten verschillende Moravische verenigingen begeleiden bij hun optredens. Het publiek had veel plezier om de wedstrijd wie het snelst koláče, gevulde gebakjes, kon eten. Jarek Filgas kwam ook bij ons op het podium. Samen zongen we ‘Břeclavsků kasárňu’. Met zijn herkenbare, warme stem maakte Jarek er een Moravische rockballad van.

Blaasmuziek boven de wolken

Als mensen uit volle borst zingen, begrijpen ze elkaar, welke taal ze ook spreken.

De tournee blijft ons bij, door de muziek en door de mensen die we hebben ontmoet. We hebben ervaren dat onze muziek ook ver van huis mensen kan raken.

Zelfs tijdens de vlucht over de oceaan hebben we gespeeld. Austrian Airlines liet ons onze instrumenten meenemen in de cabine. Als bedankje gaven we een spontaan optreden. Onder meer ‘Škoda lásky’, internationaal bekend als de Beer Barrel Polka, viel in de smaak bij de bemanning en de passagiers. Zo klonk onze muziek ook boven de wolken.


We bedanken iedereen die dit festival mogelijk heeft gemaakt. In het bijzonder bedanken we Denise Kadlcek, voorzitter van de Moravian Society, voor de uitnodiging, de organisatie en haar zorg tijdens ons verblijf. En veel dank aan Rosemary Kozelka ❤️, die ons zo hartelijk verzorgde, van de koffie in de ochtend tot de maaltijden die ze met zoveel aandacht voor ons klaarmaakte.

1. Met Denise Kadlcek

Groepsfoto met Denise Kadlcek

2. Met Rosemary Kozelka

Groepsfoto met Rosemary Kozelka

De lijst met mensen die ons tijdens de reis hebben geholpen, is lang. We bedanken jullie allemaal voor de mooie tijd die we samen hebben gehad.

BEDANKT!


Terug naar Over ons